సమ్మె హక్కు కోసం సమ్మె....

తమిళనాడు రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు 12 లక్షల మంది 16 డిమాండ్ల సాధన కోసం 2003 జులై 3 నుంచి నిరవధిక సమ్మెకు పిలుపునిచ్చారు. జూన్‌ 30 అర్ధరాత్రి నుండే జయలలిత ప్రభుత్వం కార్మిక, ఉద్యోగ నాయకులందరినీ అరెస్టు చేసింది. సమ్మె చేస్తున్న వారి స్థానంలో కొత్త వారిని రిక్రూట్‌ చేసే ప్రయత్నం జరిగింది. హైకోర్టు సమ్మె ప్రారంభించినందుకు ఉద్యోగులను క్షమాపణ చెప్పాలని కోరింది. సుప్రీంకోర్టు ఉద్యోగులు సమ్మె చేయడం తప్పని తమిళనాడు ప్రభుత్వ నిరంకుశ చర్యలను అభినందించింది. దోపిడీదార్లు, వారి తాబేదార్లయిన పాలక వర్గాలు ఆనందం వ్యక్తం చేశాయి. దీనిపై దేశవ్యాప్తంగా కార్మిక వర్గం ఆగ్రహం వ్యక్తం చేసింది. 2004 ఫిబ్రవరి 24న మరో దేశవ్యాప్త సమ్మె జరిగిన నేపథ్యమది. సమ్మె హక్కు జన్మహక్కనే నినాదంతో దేశంమంతా హోరెత్తింది. బియంఎస్‌ మినహా మిగిలిన కార్మిక సంఘాలు ఈ సమ్మెలో పాల్గొన్నాయి. 2003 సెప్టెంబర్‌ 26న ఢిల్లీలో కేంద్ర కార్మిక సంఘాల సదస్సులో ఈ నిర్ణయం జరిగింది. 2004 జనవరి మొదటి వారంలో ఐయన్‌టియుసి కార్యాలయంలో దాని జాతీయ అధ్యక్షులు సంజీవరెడ్డి అధ్యక్షతన జరిగిన సమావేశంలో సమ్మె నిర్ణయం చేసినా, తరువాత ఐఎన్‌టియుసి ప్లేటు ఫిరాయించింది. ఐఎన్‌టియుసి, టిఎన్‌టియుసి, హెచ్‌ఎంఎస్‌, బియంఎస్‌ ఈ సమ్మెలో పాల్గొనక పోయినా జయప్రదంగా దేశవ్యాప్త సమ్మె జరిగింది. ఐదు కోట్ల మంది ఈ సమ్మెలో పాల్గొనడం విశేషం.